ปิดฉากด้วยชายหูเเมว -*-

edit @ 2006/04/21 00:09:27

ไหนๆก็เข้าเน็ตเเล้ว เราก็เลยลองเล่น theme อีซี่ดูนะ เห็นคนอื่นเขาบอกว่าเล่นง่ายดีก็เลยลองเล่นดู

เเละพอเล่นไปเล่นมา มันก็ออกมาหวาดเเหว่วเเบบนี้นะเเหละ

ดูเเล้วเเสบตาดีเเท้

เเละก็อีกเรื่อง

เราพึ่งมาตรวจดูความเรียบร้อยเเล้วก็พบกับคำถามที่ท่าน??????(จำชื่อไม่ได้ต้องขออำภัย)

ที่ถามมาว่า มรกตเนี่ยมีสีฟ้าด้วยเหรอ

ซึ่งเราเองก็ไปถามเจ้าตัวเขาให้เเล้ว มรกตนะมันมีเเต่สีเขียว เเต่ที่ว่าสีฟ้ามรกตนะ เขาตั้งใจจะเเปลความหมายว่า "สีฟ้าที่ปนไปด้วยสีเขียวของมรกต"ค่ะ

ถ้าใครอยากรู้ที่มาที่ไปของคำถามนี้ละก็....ไปอ่านฟิคดูละกันนะค่ะ

ปายละ

เเล้วเจอกันใหม่

เมื่อได้เล่นเน็ต

นี่เป็นฟิคที่อิสะเเต่งนะตามจริงจะไปอ่านในบอร์ดท่านลูนาติกก็ได้ เเต่ว่าอาจจะนานหน่อยกว่าอิสะจะลง เเละไหนๆก็เปิดตัวบลอกเราเเล้วก็เลยเอามาลงให้นะ....เเต่ว่ายัยนี่นะเป็นมือสมัครเล่นสุดๆ....ยังไงคนที่หลงเข้ามาก็โพสๆติๆชมๆหน่อยละกัน

+++++++++++++++++++++++++

Title :: ..The_Ocean_Kingdom

Author :: Isabal&[[JUN]]

+++++++++++++++++++++

บทนำแห่งสายน้ำ

พื้นน้ำมหาสมุทรที่กว้างใหญ่........มีทั้งความสงบที่แฝงด้วยความเยือกเย็น.......มีทั้งความสวยงามที่ถูกแต่งแต้มด้วยความสนุก.....และ.....มีแม้กระทั่งกลิ่นคาวเลือดที่มา.....พร้อมกับหายนะ

แสงแดดยามบ่ายคล้อยต่ำกระทบกับพื้นน้ำมหาสมุทรที่กว้างใหญ่เป็นอันดับหนึ่งของโลก

เรือยอร์ชลำใหญ่ที่ถูกประดับประดาด้วยแสงสีสะดุดตา ล่องลอยตามพื้นน้ำสีคราม มุ่งหน้าไปแดนเหนือ บนเรือลำใหญ่ถูกเติมเต็มไปด้วยผู้คนมากหน้าหลายตาที่กำลังสนุกสนานไปกับงานปาร์ตี้ที่ครืนเครงพร้อมเพลงบรรเลงอันเร่าใจ

เด็กน้อยในร่างผู้หญิงตัวเล็กๆน่ารักกำลังยืนทอดสายตามองท้องทะเลอันเปล่าเปลี่ยวอยู่บนดาดฟ้าของเรือ เรือนผมยาวสลวยที่ยักเป็นลอนถูกแต้มด้วยสีแดงเพลิงปลิวไสวไปตามสายลมที่พัดเอื่อยๆไปมา ชุดที่ถูกสวมใส่บนเรือนร่างอันบอบบางนั้นเป็นชุดกระโปงยาวฟูฟ่องสีชมพูอ่อนที่เข้ากับสีผิวขาวอมชมพูอันนวลเนียนยิ่งนัก

ไม่นาน นัยน์ตาสีฟ้ามรกตก็เคลื่อนออกจากจุดหมายเดิม เพ่งมองไปที่ท้องฟ้าสีส้มบอกเวลาว่าใกล้ค่ำเต็มที เด็กน้อยหลับตาลงช้าๆอย่างเศร้าๆแล้วหันกลับเข้าไปในงานปาร์ตี้อีกครั้ง

ห้องโถงบนเรือแออัดไปด้วยผู้คนที่แต่งตัวหรูหราเกินเหตุ ต่างคนต่างแย่งกันอวดร่ำอวดรวย เพชรพลอยที่ประดับเรือนร่างต่างแข่งขันกันเปล่งแสงระยิบระยับ แต่ในสายตาของเด็กน้อยแล้ว.....กลับมีแต่ความโศกเศร้าปรากฏออกมาให้เห็น......เพียงแต่จะมีผู้ใดสังเกตเห็นบ้างก็เท่านั้น

เด็กน้อยเดินฝ่าผู้คนไปเรื่อยๆอย่างไร้จุดหมาย เสียงเครื่องดนตรีเจสดังลั่นทั่วห้อง ผู้คนในงานต่างครึกครื้น แต่จะมีใครสังเกตถึงความเปลี่ยนแปลงที่กำลังก่อขึ้นเรื่อยๆบ้างรึเปล่านะ.......เหตุการณ์ที่อาจจะทำให้พวกเขาต้องจบชีวิตลงท่ามกล่างท้องน้ำสีครามอันสงบและเยือกเย็นเช่นนี้

และไม่นาน ผู้คนเหล่านั้นก็ได้พบกับคำตอบ ที่พวกเขาไม่อยากได้

พายุลูกใหญ่ที่ก่อตัวขึ้นอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย ซัดพาทุกอย่างให้จมลงสู่หายนะ ทั้งสัตว์น้ำ ปะการังต่างอลหมาด พยายามนำร่างกายอันอืดอาดของตนหนีไปให้พ้นจากพายุลูกนั้น.......ไม่เว้นแม้แต่เรือยอร์ชลำใหญ่

ฝูงคนที่แออัดกันอยู่บนเรือต่างวิ่งหนี เอาชีวิตรอดกันอย่างอลหมาด เหลือแต่เพียงเด็กหญิงร่างเล็กที่มีเรือนผมที่ยาวสีแดงเพลิงเท่านั้นที่กำลังยืนหลบมุมและแสยะยิ้มอย่างสนุก......สนุกที่ได้เห็นผู้คนมากมายวิ่งหนีเอาชีวิตรอดกันหัวซุกหัวซุน และไม่นานนัก พายุลูกใหญ่ก็กลืนกินเรือลำใหญ่ให้ดับสูญสลายไปตามสายลมที่ยังพัดอย่างเอื่อยๆอย่างไม่มีวันหยุด

TBC.